Laatste wijziging
15 oktober 2018
39. Groene Strand (5) 
[ 40 ] 
41. Strand (1)
Ook in het zuiden lag langs het Groene Strand een rij jonge stuifduintjes. Ze waren lager en minder grillig dan in het noorden (— 37), maar dat kwam door de begroeiing en door de massa's schelpen in het zand. Hier stond de kolonie blauwe zeedistel in de zomer prachtig te bloeien, in een fantastische omgeving van een krijtwitte schelpenbodem met lage duintjes vol bolle pollen helm en (akker)melkdistel. Omringd door vochtige zandvlaktes egaal vol met zeepostelein en zeekraal. Het was altijd een zeer kleurrijk geheel. Gezien de ligging van dit terrein behoorde het tot de jongste en dus origineelste onderdelen van De Beer.
Op het zuidelijke deel van het Groene Strand met met helm beklede duintopjes, augustus 1962. Foto Jan Koolen.
Zeewolfsmelk op het Groene Strand, september 1961. Foto Jan Koolen.
Blauwe zeedistels op het Groene Strand, augustus 1962. Foto Jan Koolen.
39. Groene Strand (5)[ 40 ] 41. Strand (1)
Terug
Citaten
Simon de Waard: De vogel, waarvoor ik me de meeste moeite getroost heb om voor de lens te krijgen, is de holenduif geweest. Tien tellen is de vogel op de film te zien en om dit resultaat te bereiken, heb ik vijf middagen in de schuilhut zoek gebracht! Hte nest had ik bij toeval gevonden [...] toen ik op een keer ergens voor me uit een holenduif van een paar lage duintjes op zag vliegen. Het eerste het beste konijnenghol, waar ik mijn arm in stak, bleek de woonstee van mijn vluchteling te zijn; de warmte van de vogel hing, nog goed waarneembaar, in de holte.
Terzijde
Holenduif. Tekening van Anton van den Oord bij het artikel 'Op het vogeleiland IV' van Simon de Waard.
Zeepostelein op het Groene Strand, juli 1962.
Foto Jan Koolen.