Natuurmonument De Beer

Ed Buijsman (1948) studeerde eind jaren zestig en begin jaren zeventig scheikunde aan de Rijksuniversiteit Utrecht. Na zijn kandidaatsexamen (1970) koos hij voor het hoofdvak analtische chemie met als bijvak meteorologie. Hij studeerde af in 1973. Hij is opgeleid als analytisch-chemicus op de afdeling Elementenanalyse van Ben Griepink op het Analytisch-Chemisch Laboratorium van de Rijksuniversiteit Utrecht en is ook als zodanig daar een aantal jaren als onderzoeker werkzaam geweest (1973-1977). Daarnaast is hij opgeleid als atmosferisch-chemicus bij het Instituut voor Meteorologie en Oceanografie (IMOU) van de Rijksuniversiteit Utrecht onder de hoede van Louk Conrads. Hij was van 1976 tot 1986 tevens docent scheikunde bij de Stichting Aanvullend Onderwijs van de RU Utrecht met Oebele Blaauw als directeur. Ook was hij van 1981 to 1985 correspondent luchtverontreiniging, later milieu bij het Chemisch Weekbald.

Het grootste deel van zijn professionele carrière is Ed Buijsman werkzaam geweest op diverse deelterreinen van de luchtverontreiniging. Zo heeft hij van 1979 tot en met 1986 gewerkt bij de groep Atmosferische Chemie van het al genoemde IMOU, samen met Willem Asman. Het was de tijd van het zureregenonderzoek, de geboorte van ammoniak als milieuprobleem en het chemisch regenwateronderzoek dat langzaam aan volwassen werd.

In 1986 verkaste hij op verzoek van Klaas van Egmond naar het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) in Bilthoven en was daar aanvankelijk onder andere projectleider Jaarverslag Luchtkwaliteit en van 1990 tot 1996 hoofd van het Landelijk Meetnet Luchtkwalteit. Later ging Buijsman vandaar later mee met het nieuw opgerichte Milieu- en Natuurplanbureau met Klaas van Egmond als directeur. Later volgde hieruit het Planbureau voor de Leefomgeving. Ook bij deze organisaties was de luchtverontreiniging zijn werkgebied met onder anderde de functie redacteur luchtkwaliteit van het Compendium voor de Leefomgeving.

In 2011 was Buijsman projectleider van de rapportage over een terugblik op het probleem van de zure regen. Zie Zure regen. Een analyse van dertig jaar Nederlandse verzuringsproblematiek. Daarmee was merkwaardig genoeg een cirkel gesloten, want de beginstappen van Buijsman op het gebied van de zure regen bestonden uit onderzoek op datzelfde gebied. Buijsman is eind 2013 met pensioen gegaan. Luchtverontreiniging heeft echter zijn interesse behouden. De resultaten van nieuw onderzoek verschijnen in de Publicatiereeks LUVO.

Van lucht alleen kan een mens niet leven dus kwam er ook de interesse voor de natuur bij en, later, ook interesse voor historische aspecten van de luchtkwaliteit en de natuur in Nederland. In 2007 verscheen van zijn hand bij uitgeverij Matrijs een boek over de geschiedenis van het legendarische natuurmonument De Beer en in 2018 bij dezelfde uitgeverij een boek over de geschiedenis van de grote stern in Nederland. Daarnaast is hij oprichter van het tijdschrift Voortschrijdende Inzichten (discontinued) en het periodiek (PANORAMA) en de websites van Voortschrijdende Inzichten, over het natuurmonument De Beer, over de Grote Stern, over Myeloproliferatieve Neoplasmata (Een leven met MPN) en over het Nederlandse landschap (Over Thijsse's landschap).