EditRegion4

Landschap van De Beer

Een eindeloze zandvlakte?Een schier eindeloze strandvlakte: blinkend wit, zo ver het oog reikt. Zo zal De Beer er lang geleden uit gezien kunnen hebben. Een aanwijzing hiervoor is te vinden in het boek ‘Wandeling naar de zeeduinen van Wassenaar tot digt aan Scheveningen’ uit 1805 van Twent waar hij spreekt over ‘den hoek van Holland’: ‘… nu een zeer vlak strand van daar tot aan den zee heeft, hetwelk te voren bij eb nog eenige voeten diepe water had: em daar thans, hoezeer altoos droog, behalve bij hooge vloeden, nog geen duin op te vinden is…’. Tot aan de jaren dertig van de twintigste eeuw was het niet goed bekend over hoe De Beer er uit zag, laat staan dat we weten hoe het met de flora en fauna van De Beer aan het begin van de 20ste eeuw gesteld was. En het is ook niet zo dat we ons een beeld kunnen vormen van de betekenis van De Beer als natuurgebied in die tijd. We moeten ons bovendien realiseren dat De Beer in de vorm waarin het later beroemd is geworden, in twee opzichten jong was: jong vanuit geologisch oogpunt, maar ook jong als natuurgebied.

In de oorlog veranderde het karakter van De Beer ingrijpend. Grote gebieden aan de zuidkant werden ingepolderd: de omvang van de rietgorzen nam daarbij aanzienlijk af. Belangrijk was ook de aanleg van de zeeweringen aan de west- en zuidkant van De Beer waardoor een groot deel van de oorspronkelijke dynamiek verdween. Schaarse plantengroei veranderde in dichte begroeiing op basis van zoet water. We moeten dan ook in landschappelijk opzicht duidelijk een onderscheid maken tussen het De Beer van voor en van na de oorlog.

Landschappelijke beschrijvingen

De Beer voor 1940

De Beer na 1945

Wandelingen

De Beer, jaren dertig

De Beer, eind jaren vijftig/begin jaren zestig

Topografische kaarten

Topografische kaart 1880

Topografische kaart 1935

Topografische kaart 1958

Topografische kaart 2007

 

26082014